در ساخت توالت های فضایی بهتر با ناسا همکاری کنید

به گزارش تور بالی اندونزی، اگر شما هم از شیفتگان فضانوردی و سفینه های فضایی باشید، حتماً این سوال برای تان پیش آمده که در فضا و در شرایط بی وزنی، فضانوردان چگونه دستشویی می فرایند و به قول معروف چطور برطرف حاجت می نمایند.

در ساخت توالت های فضایی بهتر با ناسا همکاری کنید

خبرنگاران| اگر شما هم از شیفتگان فضانوردی و سفینه های فضایی باشید، حتما این سوال برای تان پیش آمده که در فضا و در شرایط بی وزنی، فضانوردان چگونه دستشویی می فرایند و به قول معروف چطور برطرف حاجت می نمایند.

این مساله که اتفاقا اصلاً و ابداً مساله خنده دار وکوچکی نیست، قدمتی دارد به اندازه قدمت صنعت فضانوردی بشر. توالت های فضایی سیر تکاملی پیچیده و پر فراز و نشیبی داشته اند، اما هرگز به یک حد اعلی نرسیده اند و همیشه در حال برطرف نقص و فراوری نسل های جدید هستند.

به گزارش خبرنگاران؛ وبگاه پاپ مکانیکا روسیه به این سوال چنین جواب می دهد: آمریکا در تاریخ 5 مه 1961 در حال تدارک نهایی پرتاب فضانورد الان شپارد بود. پرواز چند ساعت به تعویق افتاد و شپارد خواست توالت برود و به مرکز راهنمایی اطلاع داد که دیگر نمی تواند صبر کند. متخاصصان فرمان دادند که به لباس فضانوردی ادرار کند. پرواز با موفقیت انجام شد.

در اتحاد شوروی، برخورد به حل مسائل مربوط به تامین شرایط زندگی فضانوردان در فضا کاملاً جدی بود. اگر آمریکایی ها فضانورد خود را حتی از نظر ساده ترین گیرنده ادرار تامین نکردند، گاگارین که سه هفته زودتر پرواز کرد، در صورت لزوم می توانست حاجت کوچک و عظیم را در جریان پرواز برآورده کند. همه چیز با این واقعیت شرح داده می گردد که اگر کشتی فضایی واستوک مدار خود را با فرمانی از زمین ترک نکند، گزینه غیرعادی در نظر گرفته شده بود و در این حالت، قرار بود که واستوک بعد از 3-5 روز پرواز بدور زمین طبق قوانین بالستیک به طور مستقل مدار یک ماهواره مصنوعی را ترک کند.

برای این مورد، به اصطلاح سیستم بهداشتی توالت ساخته شد. اما از آنجا که فرود آمدن از مدار طبق برنامه پیش رفت، گاگارین از این وسیله فقط برای برطرف حاجت کوچک استفاده کرد، و به احتمال زیاد این کار از کنجکاوی او بود. همانطور که می دانیم گاگارین برخلاف برنامه پرواز، پیش از وارد شدن به کشتی فضایی اتوبوس را متوقف کرد و کمی قبل از پرتاب در نزدیکی میدان فضایی ادرار کرد.

اما با ادرار چه شد؟ برای از بین بردن آن باید از تکنولوژی پیشرفته از جمله از لوله های مکنده استفاده گردد. ادرار فضانوردان جمع شده و در مخازن مخصوص نگه داری می شد و پس از بازگشت به زمین آن را بیرون می انداختند. برای حل یک مشکل فیزیولوژیکی پیچیده تر، آمریکایی ها یک کیسه مخصوص را با یک نوار چسب به مقعد چسباندند و دیواره های داخلی آن پوشانده شده از مواد جاذب بودند. فضانورد پس از تخلیه، بدن کثیف شده خود را با یک برامدگی کیسه تمیز نموده و کیسه بسته شده را به سطل زباله می اندازد. در این هنگام دوربین ویدیو خاموش شده است.

ناسا برای کاهش رنج های کاشفان فضایی، محصولاتی را برای آن ها فراوری کرد که امکان استفاده از توالت را تا حد امکان کمتر نموده است.

به دو نفر نصاب توالت فرنگی در کره ماه نیازمندیم

ناسا هم اکنون در حال کار بر روی برنامه بلندمدت بازگشت به ماه است. این برنامه که پروژه آرتمیس نام دارد، میخواهد تا سال 2024 اولین زن و مرد بعدی را به سطح ماه بفرستد. فراتر از آن، ناسا میخواهد تا برنامه پایدار اکتشاف ماه را با شرکای تجاری و بین المللی گسترش بدهد. این به معنای ایجاد زیرساخت هایی است که به مردم اجازه می دهد تا بر روی ماه بمانند و ماموریت های احتمالی مریخ را آسان تر نمایند. برای رو به رو شدن با این چالش، ابتدا نیاز است به سوال های مختلفی پاسخ داده گردد.

در کنار این موضوع که چگونه فضانوردان را در طول ماموریت های طولانی مدت در سلامت نگه می دارند، این سوال نیز مطرح است که فضانوردان چگونه بر روی ماه خودشان را راحت می نمایند! | از خوش شانسی آنها، HERO X چالش Lunar Lo0 را که اسپانسرش آزمایشگاه تورنومنت ناسا (NTL) است، با ایده های خلاقانه ارائه داده است. فضانوردان برای بقا و انجام ماموریت طولانی مدت بر روی ماه به تجهیزات بسیاری نیاز دارند.

علاوه بر این تجهیزات، آن ها برای محافظت از خود به سرپناهی که آن ها را از خلا فضا، دما های بسیار بالا و تابش اشعه حفظ کند و همچنین منابع دائمی مواد غذایی و آب آشامیدنی، نیاز دارند. البته باید محلی نیز برای دفع ادرار وجود داشته باشد. با توجه به همه این ها، فضانوران باید علاوه بر جاذبه ماه، که فضانوردان آپولو آخرین کسانی بودند که آن را تجربه کردند، با میکروجاذبه نیز مقابله نمایند؛ درست همان طور که بیرون از ایستگاه فضایی بین المللی نیز این کار را انجام می دهند.

در حال حاضر استراتژی هایی برای دفع زباله های انسانی در شرایط میکروجاذبه وجود دارد. خارج از ایستگاه فضایی بین المللی، فضانوردان به سیستم کنترل محیطی و سیستم پشتیبانی از زندگی (ECLSS) که بخشی از وظیفه اش تامین آب یکنواخت است و به مدیریت پسماند های انسانی یاری می نماید، تکیه می نمایند. همچنین شما یک سیستم مکش توسط فن را به نام محفظه زباله و بهداشت (WHC) در اختیار دارید.

اگرچه این ها برای جاذبه ماه طراحی نشده اند و توالت ها خارج از lunar lander باید کوچک تر، سبک تر و با پیچیدگی کمتری باشند تا جرم نیاز به انتقال کاهش یابد. به این دلیل، فضانوردان به نوع جدیدی از توالت ها با ظرفیتی همانند توالت های روی زمین برای زمان هایی که آن ها داخل محل سکونت روی سطح ماه و خارج از لباس فضانوردی هستند نیاز دارند.

درحالی که ابعاد و ویژگی های دقیق توالت های ماه، هنوز معین نیست، ناسا بعضی از ویژگی ها و محدودیت های کلی را ارائه داده است. همان طور که اشاره شد ناسا در جست و جوی نسل بعدی دستگاهی است که کوچک تر و کارآمد تر باشد و ظرفیت کار کردن در میکروجاذبه و همچنین جاذبه ماه را داشته باشد.

چالش Lunar Loo شامل دو بخش می باشد: گروه فنی و مقدماتی برای گروه فنی، شرکت نمایندگان باید حداقل سن 18 سال را داشته باشند و سه طرح ارسال شده برتر در مجموع 35000 دلار جایزه دریافت می نمایند که به ترتیب 20000 دلار، 10000 دلار و 5000 دلار می باشد. تیم برنده علاوه بر تور اختصاصی مرکز فضایی جوهانسون، این فرصت را خواهند داشت تا با مهندسان ناسا ملاقات و تبادل نظر کند.

در همین حال، گروه مقدماتی براساس سن داوطلبان شامل سه دسته خواهد بود - 17 تا 15 سال، 11 تا 14 سال و زیر 11 سال. جوایز برندگان هر سه گروه سنی شامل یک گواهی و اطلاعات عمومی و همچنین محصولات ناسا و چند جایزه ناشناخته است. این چالش به طور رسمی در تاریخ 3 تیر 1399 شروع شده است و ارسال طرح ها برای هر دو گروه تا 27 امرداد باز خواهند ماند. طرح ارائه شده برنده در 9 ام مهر اعلام خواهد شد. اگر ایده یا طرح هایی برای به اشتراک گذاشتن دارید هنوز وقت هست.

منبع: فرادید
انتشار: 28 فروردین 1400 بروزرسانی: 28 فروردین 1400 گردآورنده: baliro.ir شناسه مطلب: 1702

به "در ساخت توالت های فضایی بهتر با ناسا همکاری کنید" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "در ساخت توالت های فضایی بهتر با ناسا همکاری کنید"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید